การศึกษาในผิวขาดน้ำ, 2011

ศูนย์ทดสอบ

ห้องปฏิบัติการทางชีววิทยา แห่งมหาวิทยาลัยแพทย์ศาสตร์แห่งประเทศแอฟริกาใต้

การศึกษาที่ 1

วัตถุประสงค์

เพื่อประเมินผลของการทาไบโอ-ออยล์ เพียงครั้งเดียว เพื่อช่วยในการปรับปรุงการทำงานของ ผิวชั้นหนังกำพร้าในการเก็บความชุ่มชื้น

อาสาสมัคร

อาสาสมัคร ผู้หญิง 40 คน หลากหลายเชื้อชาติ การทดสอบทำบริเวณท้องแขน

ระเบียบวิธีวิจัย

อันดับแรก การประเมินเบื้องความชุ่มชื้นของผิวด้วยเครื่อง Corneometer อันดับต่อไปคือการประเมินการเก็บความชุ่มชื้นด้วย Vapometer อาสาสมัครทำความสะอาดท้องแขนด้วยสบู่ 2 ชั่วโมงก่อนการวัดด้วยเครื่องมือข้างต้น จากนั้นทา ไบโอ-ออยล์บนแขนข้างหนึ่ง และ ทาน้ามันอีกชนิดหนึ่งบริเวณแขนอีกข้างหนึ่ง การประเมินกระทำทันทีหลังทา และ 2 ชั่วโมงหลังทา ทั้งก่อนและหลังเช็ดออก บริเวณที่ไม่ได้ทาก้มีการวัดเพื่อเปรียบเทียบ

ผล

หลังทาทันที น้ำมันทั้งสองชนิด ช่วยลดการสูญเสียน้ำ เมื่อเปรียบเทียบกับบริเวณที่ไม่ได้ทา ค่าความสามารถของผิวในการเก็บความชุ่มชื้นของผิวหลังทา 2 ชั่วโมงและเช็ดออก เพิ่มขึ้น ไบโอ-ออยล์ แสดงให้เห็นค่าความสามารถในการป้องกันการสูญเสียน้ำได้มากกว่าน้ำมันอีกชนิดหนึ่ง แสดงว่าการเพิ่มการบำรุง มีผลให้ผิวกักเก็บน้ำได้ดีขึ้น

การศึกษาที่ 2

วัตถุประสงค์

เพื่อประเมินผลของการทา ไบโอ-ออยล์ วันละ 2 ครั้งเพื่อเพิ่มความชุ่มและลดอาการผิวแห้ง

อาสาสมัคร

อาสาสมัคร ผู้หญิง 25 คน เชื้อชาติตะวันตก โดยทำการทดสอบ บริเวณขาด้านนอก และ น่อง

ระเบียบวิธีวิจัย

ใช้สบู่ล้างบริเวณที่ทดสอบเป็นเวลา 7 วัน เพื่อให้ผิวแห้ง ทาไบโอ-ออยล์ และ น้ำมันที่ใช้เปรียบเทียบวันละสองครั้ง ประเมินสภาพผิวในวันที่ 1 และ วันที่ 3 ประเมินด้วยสายตาโดยใช้แว่นขยาย 2 เท่าและกระทำโดยผู้ทีผ่านการอบรมในการประเมิน มีการประเมินบริเวณที่ไม่ได้ทาเพื่อทำการเปรียบเทียบ

ผล

ทั้งไบโอ-ออยล์ และ น้ำมันที่ใช้เปรียบเทียบช่วยให้ผิวแห้งชุ่มชื้นขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับบริเวณที่ไม่ได้ทา โดยในการประเมินวันที่ 3 ไบโอ-ออยล์ ให้ผลที่ดีกว่า การประเมินด้วยสายตาบริเวณที่ทาไบโอ-ออยล์ ได้ผลยืนยันว่ามีประสิทธิภาพในการช่วยให้ผิวแห้งชุ่มชื้นขึ้นอย่างเห้นได้ชัด