مطالعه پوست کم آب ، 2011

مرکز آزمایش

لابراتوار فتوبایولوژی دانشگاه پزشکی آفریقای جنوبی

مطالعه 1

هدف

ارزیابی اثر یک بار استفاده از بایو-اُیل جهت بهبود آبرسانی وعملکرد محافظ لایه شاخی (sc)

نمونه

افراد تحت آزمون: 40 داوطلب خانم از نژادهای مختلف. محل آزمایش: محصول روی قسمت داخلی ساعد هر داوطلب استفاده شد.

متدولوژی

ارزیابی رطوبت پوست با کورنئومتر به عنوان سنجش اولیه، ارزیابی عملکرد محافظ پوست با دستگاه اندازه‌گیری میزان تبخیر آب به عنوان سنجش ثانویه. شرکت‌کنندگان در آزمون 2 ساعت قبل از سنجش‌ها ساعد خود را با صابون شستند. سنجش های اولیه انجام شد. بایو-اُیل و روغن مرجع روی نواحی جداگانه ای از ساعد همه داوطلبان استفاده شدند. سنجش بلافاصله پس از استفاده و نیز 2 ساعت بعد، قبل و بعد از پاک کردن محصولات انجام شد. همچنین یک ناحیه به عنوان شاهد که تحت درمان نبود در تمام مراحل تحت سنجش قرار گرفت.

نتیجه

بلافاصله پس از مصرف، هر دو روغن سبب کاهش تبخیر آب از اپیدرم (TEWL) در مقایسه با ناحیه شاهد که تحت درمان نبود، شدند. میزان ظرفیت افزایش یافته پوست طی 2 ساعت قبل از پاک کردن محصولات، نشان دهنده افزایش رطوبت پوست پس از استفاده از هر دو روغن بود. 2 ساعت بعد، با پاک کردن روغن ها از سطح پوست، بایو-اُیل تأثیر بیشتری بر جلوگیری از تبخیر آب از اپیدرم در مقایسه با روغن مرجع داشت که نشان دهنده افزایش آزادسازی آب و در نتیجه افزایش رطوبت پوست بود.

مطالعه 2

هدف

ارزیابی اثر مصرف روزی دو بار بایو-اُیل در رطوبت رسانی و رفع خشکی پوست.

نمونه

افراد تحت آزمون: 25 داوطلب سفید پوست خانم. محل مورد آزمایش: محصول روی قسمت خارجی ساق پای همه داوطلبان استفاده شد.

متدولوژی

برای ایجاد خشکی در پوست از صابون به مدت 7 روز استفاده شد. بایو-اُیل و روغن مرجع روزی دوبار مصرف شدند. ارزیابی پوست در روزهای 1 و 3 انجام گرفت. ارزیابی چشمی توسط یک فرد ارزیابی کننده تعلیم دیده با استفاده از لامپ‌های 2 برابر بزرگ کننده انجام شد. همچنین یک ناحیه به عنوان شاهد که تحت درمان نبود در تمام مراحل مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتیجه

هر دو روغن مرجع و بایو-اُیل سبب بهبودخشکی پوست در مقایسه با ناحیه شاهد که تحت درمان نبود، شدند. بایو-اُیل از نظر آماری در روز 3 برتری داشت. بهبودی چشمگیر در نواحی از پوست که تحت درمان بایو-اُیل بودند، تأثیر آن را در رفع خشکی پوست تأیید کرد.